دوستش دارم. لایه به لایه. سطر بر سر سطر. همسرم.

با حجم بالای استرس صبح بیدارشدم. استرس لک. استرس بیدارشدن برای اذان. استرس دیر از خواب بیدار شدن. استرس زود بیدارشدن اما نه به اندازه بافت مو و اتو و خط چشم. استرس دیر و زود شدن سرویس. و اینها همه در حالی بود که کل استرس های یک هفته ی اخیر وهمه ی اتفاقاتی که افتاده رو (جراحت، پیری، فقدان، مرگ ....)

انقدر راه رفته و فکر کرده بودم که تا رسیدم خونه یه شربت از دست مامان گرفتم و بعدش بیهوشی... عمیق ترین عواطف و پرسش ها رو از خودم می پرسیدم که جوابی براشون نداشتم. که جرئت شنیدنش را نداشتم. من کی ام. کدومم. کدوم بخش ام کدوم تصمیمای زندگی مو گرفته؟ بخش های دیگه نظرشونو اعمال نکردم اگه بخان کودتا کنن چ

هنوزم به #رگ خواب فکر میکنم موهای تنم سیخ میشه.

تو چطور دوستش داشتی؟

خوشحال میشم بخونم.

+مخاطبان گمنام و نامدار محترم_هروقت فیلمو دیدین یک دقیقه وقتو از دست ندین به کامنتدونی پیوسته و نظرتونو درمورد این فیلم باما به اشتراک بگذارید.

چرا همه باهم میان و همه باهم میرن؟ o_O

خداوندا بر داده و گرفته ات شکر. با تو همه چی خوب بوده در انتها. پس باز هم ریش و قیچی دست تو. فقط لطفنی همیشه دورم شلوغ باشه. گمشده ام هم بگو بیادش.دوتاش پیداشد. سومی ش مونده. خدایا ممنون ک هستی. نمی روی. همه میرن.چرا هیشکی ایستادن بلد نیست؟

مثلِ شنیدنِ شادمهر....اتفاقی....بعد مدت ها...

#آرزوی#به#دل.....

یادِ این روزآ بخیر در زندگی هر آدمی که همه فکر وذکرش اینهـ:

" طمع وصل تو می دارم و اندیشه ی هجر

دیگر از هرچه جهانم نه امید است و نه بیم "

آخر هفته دوم مرداد./ نیمه تابستان 96 یکی از پیچ های سخت رو پشت سرگذاشته ایم و دوباره کنترل امور رو در دست گرفتیم. روزها شلوغ ه. شب های بیهوش از خستگی یا دور زدن در اینستاگرام یا ترافیک خیابون آپادانا به سمت توحید و از توحید به رباط و از رباط به ... . یه ذوق زیرپوستی مداوم واسه اتفاق پیش رو. یه امی